الحلقة الأولى:
بقلم: سعيد فارس السعيد
صوت من أجل شرق يولد من تحت الرماد، لا من تحت الركام
في العاشر من محرّم من كل عام، نُحيي ذكرى استشهاد الإمام الحسين بن علي بن أبي طالب – سبط النبي محمد (ص)، وابن فاطمة الزهراء سيدة نساء العالمين.
لكننا لا نحييها طقسًا مذهبيًا، بل درسًا إنسانيًا خالدًا، وثورة ضد الظلم لا تحمل كراهية، ولا تتلوّن بالتعصب.
لم تكن ثورته صراعًا على السلطة،
ولا نزاعًا سياسيًا،
بل كانت صرخة ضمير في وجه الانحراف والاستبداد.
لقد قالها بوضوح:
> «لم أخرج أشرًا ولا بطرًا، وإنما خرجت لطلب الإصلاح في أمة جدي.»
فما جرى في كربلاء لم يكن مواجهة بين سُنّة وشيعة،
ولا حربًا بين قبائل،
بل معركة بين العدل والجور، بين الكرامة والذل.
الحسين لم يكن “إمام طائفة”، بل حامل رسالة إصلاحية للناس جميعًا.
وقف إلى جانبه مسيحي هو وهب، وعبدٌ حبشيّ هو جون، ومحارب كان في معسكر خصومه هو الحُر بن يزيد،
لكنه اختار اللحظة الفاصلة.
اليوم، ونحن نؤمن بولادة شرق جديد،
نعيد قراءة كربلاء كقصة إنسانية عن الشجاعة والكرامة.
شرق لا يقوم على الحقد،
بل على العدالة والمصالحة،
شرق يتسع للمسلمين والمسيحيين واليهود،
للعرب والكرد والسريان،
للسُنّة والشيعة والعلويين والدروز والبهائيين.
الإمام الحسين هو أخٌ للمسيح في المحبة،
ورفيق لموسى في الألم،
ونور في هذا الشرق الجريح.
دمعة الرجال على رحيل الرجال وفاء، لا ضعف.
هي دمعة كربلاء،
دمعة العباس وعلي الأكبر والقاسم…
دمعة كل من بقي وفيًا للحسين وهو يمضي واقفًا وحده،
لكنه منتصر.
من الحسين نبدأ، وإلى شرقٍ إبراهيميّ نتجه،
شرق يولد من ضمير الإنسان، لا من فوهات البنادق.
وليس من حناجر مريضة وعقول خبيثة وهي تصرخ بالتعصب القبلي او الطائفي لتكفر وتقصي من تشاء ..
امام حسین … انقلابی برای انسانیت
از: سعید فارس السعید
صدایی برای خاورمیانهای که از زیر خاکستر زاده میشود، نه از زیر آوار
در دهم محرم هر سال، یاد شهادت امام حسین بن علی بن ابیطالب (ع) را گرامی میداریم — نوهی پیامبر اسلام (ص) و فرزند فاطمه زهرا (س).
اما این یادآوری تنها یک مراسم مذهبی نیست؛
بلکه درسی ابدی برای بشریت است —
فریادی علیه ظلم و فساد، بدون نفرت و تعصب.
حسین علیهالسلام برای قدرت نجنگید،
و نه برای قبیله یا مذهب،
بلکه برای اصلاح جامعهای که پیامبر بنا نهاده بود.
او صریحاً گفت:
> «من برای اصلاح امت جدم قیام کردم.»
نبرد کربلا، جنگی نبود بین شیعه و سنی،
بلکه تقابل حق و باطل بود،
عدالت در برابر ستم،
انسانیت در برابر تحقیر.
در کنار حسین، مسیحیای چون وهب ایستاد،
بردهای حبشی چون جون،
و حتی کسی که از سپاه دشمن آمد — حر بن یزید.
امروز، ما خواهان خاورمیانهای جدید هستیم،
که در آن همه ادیان و اقوام در کنار هم با صلح و عدالت زندگی کنند.
حسین تنها متعلق به شیعیان نیست —
او نماد آزادی، شرافت و وجدان انسانی است.
اشک مردان برای رفتن مردان، نشانهی وفاداری است نه ضعف.
اشکی از جنس کربلا؛ اشک عباس، علیاکبر، قاسم…
اشک کسی که با حسین تنها ماند، اما سرافراز.
از حسین آغاز میکنیم،
بهسوی مشرقی ابراهیمی میرویم —
مشرقی که از وجدان متولد میشود، نه از ویرانی و نفرت.
—
Al-Husayn… A Revolutionary for Humanity
By: Saeed Fares Al-Saeed
A Voice for a Middle East Born from Ashes, Not from Ruins
Every year on the 10th of Muharram, we commemorate the martyrdom of Imam Al-Husayn ibn Ali — the beloved grandson of the Prophet Muhammad (PBUH) and son of Lady Fatima.
But this day is not a sectarian ritual;
It is a universal call to conscience —
A revolution for truth, against tyranny and corruption.
Al-Husayn rose not for power or revenge,
But for justice.
He declared:
> “I rose only to reform the nation of my grandfather.”
Karbala was not a battle between sects,
But a clash between dignity and humiliation,
Between oppression and resistance.
Christians, former enemies, and Africans stood with him.
He was not the Imam of a sect,
But a symbol of human dignity.
Today, as we envision a new Middle East,
We draw from his stand —
For coexistence, for compassion, for collective truth.
A man’s tear for another man’s death is loyalty, not weakness.
It is the tear of Karbala —
Of Abbas, Ali Akbar, and Qasim —
Of every soul who stood while others fled.
From Al-Husayn we begin,
Toward an Abrahamic East born from the conscience, not the cannon.
—
אל-חוסיין… מהפכן למען האנושות
מאת: סעיד פארס אל-סעיד
קול למען מזרח תיכון הנולד מתוך האפר, ולא מתוך ההריסות
בעשירי בחודש מוחרם, אנו מציינים את זכרו של האימאם אל-חוסיין – נכדו של הנביא מוחמד, ובנה של פאטמה א-זהרא.
אך אין זו רק מסורת דתית,
אלא קריאה מוסרית —
מהפכה נגד עריצות, לא נגד דתות.
אל-חוסיין לא נלחם למען שלטון,
אלא למען צדק.
הוא הכריז:
> “לא יצאתי אלא כדי לתקן באומת סבי.”
כרבלא לא הייתה מלחמה בין עדות,
אלא מאבק בין כבוד להשפלה,
בין עוול לצדק.
יחד איתו נלחמו נוצרים, עבדים משוחררים, ואפילו יריבים לשעבר.
הוא סמל אנושי, לא עדתי.
אנו שואפים למזרח תיכון חדש,
המושתת על צדק ודו-קיום.
דמעת הגברים על מות הגברים היא נאמנות — לא חולשה.
דמעת כרבלא, דמעת אל-עבאס, עלי אכבר, ואל-קאסים.
מאל-חוסיין נתחיל —
אל עבר מזרח אברהמי שיילוד מן המצפון, לא מן הפצצות.
Al-Hussein… Un Révolutionnaire pour l’Humanité
Par : Saeed Fares Al-Saeed
Une voix pour un Moyen-Orient qui renaît des cendres, et non des ruines
Chaque 10 Muharram, nous commémorons l’Imam Hussein, petit-fils du Prophète, fils de Fatima.
Mais ce n’est pas un simple rituel religieux —
C’est un cri pour la justice.
Hussein n’a pas pris les armes pour le pouvoir,
Mais pour réformer la société.
Il disait :
> « Je me suis levé pour réformer la nation de mon grand-père. »
Karbala n’était pas une guerre sectaire,
Mais une lutte entre vérité et mensonge.
Des chrétiens, des affranchis, et même des anciens ennemis étaient à ses côtés.
Aujourd’hui, nous aspirons à un Moyen-Orient
de paix, de justice et d’humanité.
La larme des hommes pour les hommes perdus est loyauté — non faiblesse.
La larme d’Abbas, d’Ali Akbar, de Qassem —
La larme de Karbala.
De Hussein, nous tirons notre souffle —
Vers un Orient abrahamique, né du cœur, pas des canons.
